Mijn kind heeft een denkbeeldig vriendje

Door Marieke in Blog - 12 juni 2018
Ik ben geen dokter. Alle blogs zijn gebaseerd op eigen ervaring.
Advies volgen is op eigen risico.


Soms denk ik dat mijn dochter een denkbeeldig vriendje heeft. Als ze alleen is, praat ze vaak luidop tegen zichzelf. Ze luistert dan ergens naar, soms lacht ze en gaat verder met het gesprek.

Heeft ze echt een denkbeeldig vriendje? Is er meer aan de hand of moet ik mezelf zorgen maken?

Nee.

Ik hoef me geen zorgen te maken, want ik weet wie of wat denkbeeldige vriendjes zijn.

En ze zijn heel speciaal!

Mijn dochter heeft een denkbeeldig vriendje en is bang van monsters onder haar bed. Met wie praat ze en wat ziet ze? Een antwoord.

Denkbeeldig vriendje

Denkbeeldige vriendjes komen het meest voor bij baby’s, peuters en kleuters.

Denkbeeldige vriendjes kunnen vriendjes zijn die ze zien, horen, voelen of denken. Vooral heel jonge kinderen staan open voor het ontvangen van energie en zij staan vaak in rechtstreeks contact met energieën.

Maar wie of wat zijn die energieën dan?

Vaak zijn het hun gidsen (iedereen heeft ze), een overleden familielid die ze graag hebben en voor hen zorgt of een engel.

In de meeste gevallen is het telkens heel positief en hebben ze er weinig angst voor. Het troost hen zelfs dat ze iemand hebben om mee te praten die hen wél begrijpt.

Maar soms heb je kinderen die hysterisch worden als ze moeten slapen, ze praten over monsters, spoken en wat nog.

Meestal begrijpen deze kinderen niet wat ze zien/horen/voelen en dat onbegrip leidt tot diepe angst. Anderzijds heb je soms negatieve energieën die je kinderen lastig vallen.

Wat kan jij voor je kind doen?

Of je kind nu bang is of niet, erken de situatie waarin je kind zich bevindt. Neem je kind serieus.

Wil je er met je kind over praten, wees dan zéér open-minded.

Jij wil praten met je kind, laat je kind dan ook werkelijk praten. Jij laat de boodschap alleen even binnenkomen en je verwerkt het later wel als je er tijd voor hebt.

Stel oprechte positieve (niet verwijtende) vragen:

  • Lieve schat, met wie was je aan het praten?
  • Ik zou heel graag weten met wie je praat, want het leek leuk.
  • Ik merk dat je altijd naar een bepaalde plek kijkt. Zie jij iets dat ik niet kan zien?
  • Of: Naar wie kijk je?
  • Ik heb gemerkt dat je steeds (bepaalde plek) in huis ontloopt. Wil je er over praten?
  • Ik heb gemerkt dat als het donker wordt, dat je je niet op je gemak voelt. Wil je er over praten?
  • Hey meisje, ik denk/heb het gevoel dat jij meer ziet dan ik. Wil je dat ik er iets over opzoek?
  • Lieverd, ik kwam dit artikel tegen over ‘x’ en ik denk/heb het gevoel dat het iets is dat jij wil lezen.
  • Ik las een verhaal over een kind dat een engel zag en er elke dag mee praatte. Die engel leerde dat kindje vele nieuwe dingen en was super lief. Heb jij ook zo iemand?

 

Indien je kind negatieve ervaringen heeft, kan je deze vragen stellen:

  • Lieverd, ik heb informatie opgezocht over monsters onder het bed/in je kamer. En ik vond dit artikel. Ik denk dat ik je kan helpen om de monsters weg te jagen. Zullen we proberen?
  • Ik merkte dat je niet graag alleen de trap opgaat in het donker. Ik zocht er informatie over op en ik weet hoe we het kunnen oplossen. Wil jij dat ook?
  • Ik zie hoe bang je bent in plaats ‘x’. Wil je er met mij over praten zodat we een oplossing kunnen voor vinden? Zullen we informatie opzoeken of iemand vinden die ons kan helpen?
  • De mama van kind ‘x’ vertelde me aan de schoolpoort dan ‘x’ een geest/spook/gedaante/overledene/… heeft gezien en ze was super bang. Maar haar mama is naar persoon ‘x’ gegaan en nu is ‘x’ niet meer bang omdat ze weet wat ze ziet. Zou jij dat ook willen?

 

De kans is groot dat je kind in paniek schiet de eerste keer dat jij je kind er over aan spreekt. Blijf kalm en respecteer de wens van je kind om er niet over te praten. Het is een shock voor je kind (zo heb ik ondervonden) omdat je kind er lang van overtuigd is alleen te zijn en zijn angst verstopt te hebben.

Op je angst aangesproken worden is voor niemand tof, ook niet voor je kind.

Zegt je kind nee, of loopt het heel ver weg, blijf kalm en vertel je kind dat als het wél klaar is om er over te praten, dat je klaar staat. Altijd en overal.

En merk je dat je kind het ’s avonds moeilijk heeft, zeg dan: “Lieverd, ben je zeker dat je geen oplossing wil? Ik kan je helpen als JIJ er klaar voor bent.”

Dring het vooral NIET op! Dat werkt niet.

Liefdevol zijn, compassie hebben. Dat werkt uitzonderlijk goed is een situatie als deze.

Wacht af en laat elke dag opnieuw weten dat je voor je kind klaar staat. Uiteindelijk zal je kind naar je toe komen en je hulp vragen. (Sommige kinderen doen dat meteen, sommige doen er weken over.)

Wees geduldig en blijf er over praten.

Help je kind zelf

Wees bewust dat iedereen vrije wil heeft, ook je kind. En daarbovenop heeft iedereen onnoemelijk veel hulp rondom zich, ook je kind.

Maar waarom krijg je dan geen hulp?

Goede vraag!

We leven op een planeet van vrije wil. En die vrije wil wordt ten alle tijde gerespecteerd door alles en iedereen.

Daaruit maak je dus op dat als jij iets wil zien gebeuren, dat je daar om moet vragen. Want door een vraag te stellen of iets te willen, geef jij een beslissing door en mag er ingegrepen worden.

Als jij een vraag stelt, een eis of een wil hebt, dan moet men die vraag/eis/wil respecteren.

Als jij niks vraagt, dan kan men ook niet ingrijpen.

Je kind is bang van een bepaalde plek omdat het daar iets ziet (of voelt) waar je kind bang van is, dan is het voldoende voor je kind om te zeggen: “Ik wil dit niet zien!”

Maar!

Het werkt niet altijd, zeker niet bij negatieve energieën omdat deze energieën de vrije wil niet respecteren zoals het zou moeten.

Daarom is het beter als je kind zegt: “Ik wil dit niet zien, ga naar het licht!”

Persoonlijke ervaring

Wat zie jij in onderstaande tekening? Mijn dochter tekende dit op school.

De opdracht was: Ik ben bang voor…

Is je kind bang van monsters onder het bed? Gaat je kind hysterisch slapen? Of heeft je kind een denkbeeldig vriendje? Ik leg je uit wat het precies is.

Ik zie niet zoveel, maar mijn dochter van 4 jaar oud wél. En zij tekende haar beschermengel bij de opdracht ‘Hier ben ik bang van’.

Dat was even slikken, want ze was bang van iets groot en blauw. Maar intuïtief wist ik wat ze had getekend. Ik ging op onderzoek en er werd door verschillende personen onafhankelijk hetzelfde bevestigd. Ze had haar beschermengel getekend.

Ik had nog maar net ontdekt dat engelen wel degelijk bestaan. En dit kwam dus als een grote schok voor mij.

Later, na meer onderzoek en heel veel teksten later, zou ik mijn eigen ervaring krijgen met negatieve energie.

Ik las op een gegeven moment over kinderen die energieën zien of aanvoelen en er bang van waren. Tegelijk werd er telkens dezelfde simpele oplossing gegeven. Zeg luidop of in gedachten: “Ga naar het licht!”

En de kinderen werden rustiger, minder bang en gingen weer beter slapen.

Toen ik begreep hoe het in mekaar zat, kreeg ik de kans om het uit te testen. Ik moet je erbij vertellen dat het geen leuke ervaring was de eerste keer en dat ik behoorlijk angstig was (ik was toen al 32, moet je niet vragen hoe je kind dit ervaart!).

Trouwens, ik zie ze niet, ik voel ze.

Mijn ervaring met negatieve energie

De eerste keer kreeg ik een suuuper benauwend gevoel, alsof er iemand aan mij hing en mij constant achtervolgde. Ik begon letterlijk te trillen van angst. Enkele seconden later besefte ik dat het een leerkans was om mijn net opgedane theoretische kennis om te zetten in praktijk.

Ik raapte al mijn moed bij mekaar en zei het volgende:

“Lieve schat, vandaag is het (datum) en jij bent overleden. Ik vraag je: Ga naar het licht. Ik vraag de engelen om je te begeleiden naar het licht. Je familie, je vrienden en je huisdieren zijn daar allemaal op jou aan het wachten. Ze zijn niet boos, ze vergeven je. Als je bij het licht bent zal het je allemaal duidelijk worden. Het is oké. Ga met de engel mee naar het licht.”

De eerste keer dat ik vroeg om naar het licht te gaan, ging de energie niet weg. De benauwdheid werd heviger. Ik zette door en de tweede keer lukte het wel.

Enkele dagen later kreeg ik opnieuw een leermoment en herhaalde ik dezelfde stappen. Na enkele seconden was de energie weg.

Nu krijg ik af en toe nog eens energie die bij mij hangt, maar omdat ik nu weet hoe ik er mee om moet gaan ben ik er ook meteen van af.

En dat kan jij je kind ook leren.

Je kind is in controle

Denkbeeldig vriendje, goede of negatieve energie. Het maakt niet uit, je kind blijft in controle. Altijd en overal.

Zeg je kind dat het in controle is, op voorwaarde dat hij ook zijn wensen uitspreekt in plaats van bang te zijn.

Sinds mijn dochter haar tekening maakte, heb ik geregeld met haar een gesprek hierover. Ik vertel haar dat zij allemaal moeten doen wat zij zegt. Zij is in controle.

En ze is véél minder bang geworden.

Als haar engel op bezoek komt, vraagt zij nu aan haar engel of hij wat kleiner kan worden. Dan is ze minder bang.

Ik vertel haar vaak wat engelen allemaal kunnen doen voor haar. Dat ze kunnen helpen met verloren speelgoed terug te vinden, dat ze haar kunnen leren rekenen en schrijven. Als ze een grote kunstenaar wil worden, dan kan ze in haar slaap tekenlessen volgen.

Maar daar hoort ook wel bij dat als ze vraagt om geholpen te worden, dat ze ook laat zien dat ze er duidelijk mee bezig is. Ze moet laten zien dat ze veel oefent en dan wordt er meer en meer geholpen.

Ik denk dat ze het stiekem wel leuk vind. Want ik betrap haar geregeld dat ze tijdens een stil tekenmomentje heel mooie tekeningen maakt en leuke conversaties heeft met haar knuffelkonijn.

Mijn dochter heeft een denkbeeldig vriendje en ik vind het best oké!

Wat kan jij als ouder doen?

Jij hebt ook heel veel controle over wat er in jouw huis gebeurt.

Jij bent in controle,  jij hebt vrije wil.

Ongeacht of je kind met je praat over wat hij ziet (of niet), doe dagelijks deze oefening.

Praat luidop en herhaal deze tekst elke keer je het nodig acht en minstens elke ochtend en avond gedurende de eerste 2 weken.

  • In ben in controle en ik EIS dat mijn huis, tuin en auto doordrongen is van de hoogste positieve energie. Mijn huis, ik en (namen) zijn beschermd omdat ik dat wil. Alleen energie die ons dient, is welkom in ons huis.

 

Deze oefening kan je samen met je kind doen, zodat hij leert begrijpen dat jij echt wel het beste voor je kind wil. Je wil hem helpen. Je kind zal ook merken dat er iets veranderd en zal de connectie leggen met deze manifestatie.

Het kan toch zijn dat er nog steeds af en toe negatieve energie naar je kind komt. Dit kan om volgende redenen zijn:

  1. Je kind heeft een les te leren en wordt uitgenodigd om een nieuwe ervaring op te doen. Als je kind doet wat het heeft geleerd, dan is dit de laatste les en komt er nog een herhaling (zoals bij mij). Leert je kind de les niet (hij voert zijn opdracht niet correct uit) dan krijgt je kind de les een tijd later opnieuw. Net zo vaak tot je kind zijn les tot een goed einde brengt.
  2. Iemand is zo negatief ingesteld dat hij/zij negatieve energie aantrekt.

 

Blijf de tekst (of een variant die bij je past) herhalen zo vaak als je nodig acht.

De eerste weken deed ik deze manifestatie (mijn werkelijkheid vorm geven) bijna elk uur. Na enkele weken deed ik ze 2 keer per dag, dan 1 keer ’s morgens.

Nu doe ik ze 1 keer per week of als ik merk dat het veld zich verzwakt.

Mijn jongste dochter praat niet meer over monsters, mijn oudste heeft een denkbeeldig vriendje. Dat is jouw kracht in je!

 

Wat zijn jouw ervaringen hiermee? Hebben de tips je kind geholpen? Zet het zeker in de reacties!

 

Ik kan je kind helpen door er over te praten. Dit kan tijdens een coachingsgesprek in de praktijk in Willebroek of online met een webcam.

 

Lees verder:

 

Geef een reactie