Mijn kind is hoogsensitief. Wat nu?

Door Marieke in Blog - 21 november 2018
Ik ben geen dokter. Alle blogs zijn gebaseerd op eigen ervaring.
Advies volgen is op eigen risico.


Mijn kind is hoogsensitief, of hooggevoelig. Ja, allemaal goed, maar wat moet je daar nu mee?

Ik schrijf dit artikel omdat ik nu zie welke kinderen er ook hoogsensitief zijn. Je kent het wel, die probleemgevallen die ofwel de klas ondersteboven zetten of de andere soort die wegdromen en geen vriendjes wil maken.

Dat is cru gezegd, maar het somt wel de 2 grote groepen hoogsensitieve kinderen op. En als je weet dat je kind hoogsensitief is, dan kan je je kind eindelijk helpen en kan hij wat meer ‘normaal’ gaan doen. Met andere woorden, je kind hoeft niet meer bang te zijn, en kan eindelijk gewoon kind zijn.

 

(Dit artikel is geen medisch advies, ik ben geen arts. Dit is mijn mening en mijn verhaal over mezelf en mijn dochter. Hoe we er met onze gevoeligheid om gaan, wat je allemaal kan en dat we er niet voor hoeven bang te zijn. Ga op zoek naar gepaste hulp als je dat nodig vindt.)

Mijn kind is hoogsensitief! Wat nu?

Een hoogsensitief persoon (ik ben ook behoorlijk sensitief) is een persoon die heel gevoelig is voor de prikkels van buitenaf. Dat kan fel zonlicht zijn, harde geluiden of emoties van anderen.

Neem mezelf als voorbeeld. Ik hou niet van fel zonlicht dus draag ik heel vaak een zonnebril. Voor mij moet het rustig zijn, daarom heb ik geen radio (niet in huis, niet in de auto).
Ik neem heel gemakkelijk de gevoelens van een ander over, daarom mijdt ik drukke plaatsen. Als iemand bijvoorbeeld heel zenuwachtig is, dan krijg ik dezelfde gevoelens van zenuwachtig te zijn, zonder enige aanleiding. Maar ik kan ook een ruimte binnenkomen en denken; “Oh, hier wil ik niet zijn! Zo’n spanning die hier hangt.”

Ik ben dus een persoon die in dat hoekje kruipt en geen vrienden maakt. Niet omdat ik niet wil meedoen, maar omdat het gewoon te veel is.

Mijn dochter is net hetzelfde. Zij zegt in de klas niets, maakt geen vriendjes en vind de speelplaats vreselijk. Als ze mij ziet aan de schoolpoort staat ze op ontploffen (en doet dat ook vanzodra ze mijn hand vast heeft). Al die opgekropte emoties moeten eruit, en dat kan blijkbaar alleen bij mama.

Ze is thuis een totaal ander kind dan dat ze op school is, bij familie, bij vrienden, op een feest,… Thuis (bij mij) is ze zichzelf, omdat ze dat mag zijn. Ergens anders moet ze zichzelf inhouden en er klopt voor haar iets niet. Ze moet moeite doen om te zijn wie ze moet zijn, om om te gaan met emoties die niet van haar zijn en om deel te nemen aan het gebeuren. Voor een kind is dat vreselijk uitputtend.

En voor volwassenen ook.

Lees meer over de kenmerken van hoogsensitieve kinderen.

Hoogsensitiviteit is geen straf.

Ik ben altijd anders geweest dan anderen en ik heb er geen problemen mee. Anderen hebben problemen met het feit dat ik anders ben en hebben altijd geprobeerd om mij te veranderen.

Ik ben hoogsensitief en ik ben er trots op!

Maar het is een moeilijke weg om er mee om te gaan. Het voordeel van jonge kinderen is dat als ze goed begeleidt worden, dat ze hele mooie volwassenen zullen worden. Hoogsensitieve kinderen die niet begeleidt of begrepen worden, zullen (als ze niet sterk genoeg zijn) in depressies sukkelen, verslaafd en/of ziek worden. (Dat is toch mijn ervaring.)

Maar zie het nooit als een straf. Zie het als een levensles waar je kind alles over wil leren. Je kind heeft een levensdoel, net als jij. En om dit levensdoel waar te maken, moet je kind heel gevoelig zijn, anders lukt het niet.

Je kind is als het ware een engel die gekozen heeft om bij jou geboren te willen worden. En engelen kennen alleen liefde en goedheid, warmte en vrede. Deze maatschappij heeft alles behalve dat, en je kind begrijpt het niet. Het mist die warmte en die liefde die het als engel altijd heeft gekend, en jij kan hem die geven.

Daarom is een hoogsensitief kind vaak zeer aanhankelijk aan de moeder, omdat het voelt als thuiskomen. Aanvaard die taak die je hebt. En dan kan je je kind helpen om te overleven in deze maatschappij.

Je kind helpen.

Als jij denkt dat jouw kind hoogsensitief is (dat kan je al bij heel jonge baby’s vaststellen door hun gedrag), dan is het jouw taak om je kind daarin te begeleiden. Het vergt een aanpak van liefde en mildheid, van structuur en grenzen.

Jouw kind voelt zich niet begrepen, omdat het anders denkt. (En dat mag je heel letterlijk nemen!)

Als jij je kind wil helpen, dat zal je moeten leren omgaan met een andere manier van denken. Een denken vanuit liefde en vanuit loslaten. Als jij patronen of denkwijzen die je niet dienen, of die je beperken kan loslaten, dan help je jezelf groeien zodat je je kind kan begeleiden.

Lees ook: Knuffel je HSP kind in plaats van te straffen, en waarom.

Informeer jezelf.

Ga op zoek naar de informatie die je kan helpen om je kind bewust op te voeden. Lees over andere manieren, ga ernaar op zoek.

Verdiep je in het spirituele aspect van het leven (want dat is wat je kind doet). Lees over energie, over engelen, over je zielscontract. En wie weet valt ook voor jou alles op zijn plek.

Je kind voelt zich een beetje (heel erg) verloren (zonder jou). Het heeft de kennis niet die hij nodig heeft, maar jij kan die wel hebben. Ga op zoek naar de informatie die je kind verlangt.

Onbewust helen.

Ik heb mezelf en mijn kinderen geholpen door een holistisch therapeut te raadplegen. Het is iemand die zowel je lichaam als je geest behandeld, want het ene kan niet zonder het andere functioneren.

Zij heeft ervoor gezorgd dat mijn lichaam genezen werd (door homeopatische medicatie) en ze zorgde voor helderheid in mijn denken. Eigenlijk moet ik het anders zeggen: Ze zorgde ervoor dat mijn denken er niet meer was. Het werd stil in mijn hoofd en ik kon weer gerichter denken, zonder chaos om mij af te leiden.

Mijn geest werd geholpen door bloesemremedies. Zij schreef de druppels voor, in die dosissen dat mijn geest ze nodig had. Mijn dochters kregen elk een eigen samenstelling. En zij werden er ook vrolijker en rustiger door.

Zij werkt met energie, en voor mij was het wonderbaarlijk om te zien, maar tegelijk voelde het zo vertrouwd. En na 3 sessies werd ik gezond verklaard.

Jij kan ook helen

Of je nu hoogsensitief bent of niet, je kan met energie werken. Als je kind valt en hij heeft zijn knie bezeerd, dan leg je er intuïtief je hand op. Je troost je kind door een stevige en lange knuffel te geven, met je handen stevig om hem heen.

Dat is werken met energie. En iedereen kan zich er in verdiepen.

Wil je daar meer over weten? Zoek informatie over Reiki – Wat is Reiki?

De wonderen van hoogsensitiviteit.

Na alle ellende die ik als kind heb meegemaakt, kan ik nu weer degelijk functioneren in de maatschappij.

Ik kan een praatje maken met andere ouders aan de schoolpoort, ik neem minder emoties op van anderen en ik ben voor het eerst in mijn leven echt gelukkig. Dat is best wel wat om waar te maken!

Omdat ik mijn hoogsensitiviteit heb kunnen omarmen, sta ik voor het eerst in mijn kracht. Ik heb er mee leren omgaan en ik kan nu heel mooie dingen verwezenlijken. En als je kind goed begeleid wordt, dan kan je kind dat ook (zonder eerst door al die ellende te moeten gaan).

Mijn wonderen

Ik kan nu

  • werken met energie
  • leven vanuit liefde
  • dromen en ze waarmaken
  • manifesteren
  • anderen helpen door echt te luisteren
  • mijn angsten één voor één overwinnen
  • het grotere plaatje aanschouwen
  • intuïtief leven
  • en zoveel meer

Ik ben heldervoelend en helderwetend. Dat wil zeggen dat ik dingen zeer goed kan aanvoelen en ik kan ook gewoon dingen weten, zomaar, uit het niets. (Ik weet bijvoorbeeld steeds de beste oplossing voor een probleem)

Ik ben het altijd geweest, ook als kind. Maar omdat ik niet gegrond was, dacht ik dat de gevoelens die ik voelde van anderen, de mijne waren. En dat was moeilijk, want opeens werd ik boos, terwijl ik dat niet was. Door te aarden is dat beter geworden. Ik leerde om dat wat van een ander is, niet meer aan te nemen. En dat leer ik mijn dochter ook.

Als ik een belangrijke beslissing moet nemen, kan ik binnenin mezelf voelen wat de juiste keuze is. Daardoor heb ik leren nee zeggen. (Iets dat overigens moeilijk is voor hooggevoelige kinderen.)
Ik heb geleerd om intuïtief te leven. Te leven naar wat goed is voor mij (en niet naar wat goed is voor een ander).

Naast helder voelen en weten, heb je ook helder horen, zien en ruiken.

Als ik met mijn gedachten wegzweef en me niet focus op iets dat ik zou moeten zien, dan krijg ik een hoge pieptoon in mijn oor. Als ik stop met wat ik deed en me weer focus op wat belangrijk is, dan verdwijnt die pieptoon.

Ik ken kindjes die ‘spoken’ zien, en kindjes die engelen horen zingen. En kinderen met een denkbeeldig vriendje zien ook ‘spoken’. Het iets waar je kind doorgaans niet voor hoeft bang te zijn. Denk je dat je kind ook voelt, hoort, ziet of weet, zoek dan hulp bij een holistisch therapeut, of een therapeut die werkt met energie, aura’s of licht.

Lees meer over helder voelen, weten en zien – mijn kind ziet spoken!

Omgaan met anderen.

Als ik nu praat met anderen, kan ik hun emoties perfect aanvoelen. Maar ik identificeer mij niet meer met die gevoelens. Ik heb geleerd dat ik die gevoelens niet ben. Ik voel ze wel, maar ze zijn niet van mij. En ik kan ze loslaten.

32 jaar kon ik dat niet!

Nu wel. En nu leer ik mijn dochter dat zij dat ook kan.

Elke dag doen we een kleine oefening. We doen alsof we een boom zijn, een prachtige boom met vele takken, helemaal tot bij de sterren. En onze voeten zijn de wortels die we diep in de grond wriemelen. Daarna gaan de wortels groeien en groeien die van haar met die van mij door mekaar en in mekaar. En we zeggen luidop: Al wat niet van mij is laat ik los.

Daar ben ik mee begonnen. Nu heeft ze leren hulp vragen om alles los te laten. Ze kan het eender wanneer doen en het duurt maar enkele seconden.

Ze moet haar voetjes stevig op de grond zetten en ze houdt haar handpalmen naar boven gericht. Dan kan ze zachtjes, luid of in stilte zeggen: “Help mij loslaten“. En je ziet haar meteen opgelucht worden.

Help je kind met loslaten.

Als er 1 ding is waar je je kind enorm veel mee kan helpen, dan is het met het afbakenen van zijn persoonlijke ruimte (zijn aura) en het helpen reinigen van de aura.

Dat doe je door je kind te helpen met loslaten. Laat je kind hulp vragen. Laat het luidop zeggen: “Help mij loslaten.”

Is je kind te klein (baby’s, of peuters) dan kan je dat doen voor je kind. Hou zijn handpalmen naar boven gericht en vraag luidop in zijn plaats of hij mag loslaten. “Help mijn kind met loslaten.”

Doe dit elke keer je kind het moeilijk krijgt.

Waarom gebeurt loslaten niet vanzelf?

We leven op een planeet van vrije wil. Als je hulp vraagt, kan je geholpen worden. Als je geen hulp vraagt, mag niet ingegrepen worden, hoe moeilijk je het ook hebt.

Je moet er dus elke keer zelf aan denken dat je mag loslaten, en dat je hulp krijgt. Op voorwaarde dat je hulp vraagt.

Help je kind met gronden.

Loslaten moet je doen als je emoties hebt opgeschept van anderen. Door deze los te laten, kan je zelf weer wat meer jezelf zijn.

Om ervoor te zorgen dat je de emoties niet opschept, zodat je later ook niet hoeft los te laten, moet je je kind leren gronden. Dat wil zeggen dat het zich bewust moet worden van zijn lichaam, zijn emoties en energie.

Emoties zijn energie, en energie kan stromen. Als er negatieve energie in je systeem zit, dan moet je die er laten uitstromen. Dat kan door je voeten stevig op de grond te zetten en je daarvan bewust te zijn. Je voeten dienen als een kanaal om de overtollige energie af te voeren. Als je je daarvan bewust bent, dan blijft het stromen.

In mijn geval identificeer ik me niet meer met de energie van een ander, maar neem ik de energie waar en voer ze daarna af. Ik voel wat de ander voelt, zonder dat ik die gevoelens wordt.

En dat kan je je kind ook leren door grondingsoefeningen te doen.

Help je kind om te gaan met zijn angsten

Kinderen die dingen zien die jij niet ziet, merken na een tijdje dat ze niet normaal zijn. Neem ze alsjeblief serieus! Want ik kan je vertellen dat wat ze zien echt wel echt is.

Komt je kind ’s nachts vaak uit zijn bed, luister dan naar het waarom. Als hij monsters ziet, of kleuren, of wat dan ook. Ga ervan uit dat het echt is en probeer er samen over te praten en een oplossing te zoeken.

Als je kind praat met iemand onzichtbaar, vraag dan oprecht met wie ze praten en hoe ze zich erbij voelen. Durft je kind niet te kijken naar dat ene plekje in huis, dan ziet het er misschien een negatieve energie.

Help je kind ermee.

Je kan enkele dingen doen:

  • Laat je kind tegen de negatieve energie zeggen: “Ga naar het licht, jij hoort hier niet, ik ben hier baas.”
  • Laat je kind zijn beschermengel luidop om hulp vragen: “Ik vraag om bescherming (omdat ik me niet veilig voel)”
  • Vraag zelf hulp door te zeggen: “Dit huis is doordrongen van de hoogste positieve energie en is daardoor beschermd”. (herhaal het desnoods enkele keren)

Probeer deze mogelijkheden en kijk hoe je kind reageert.

Je mag je kind ook betrekken door samen een oplossing te zoeken. Dan voelt je kind zich meer begrepen, waardoor hij zich beter kan openstellen naar jou toe.

Mijn jongste dochter heeft een klein engeltje in haar kamer staan. Als ze gaat slapen vragen we samen om haar te beschermen tijdens de nacht. Elke nacht opnieuw. En haar nachten zijn veel rustiger sindsdien.

De beste tips die ik je meegeef.

Je kind is niet gek

Je kind is een engeltje dat het noorden kwijt is. Hij heeft hulp nodig en heeft die hulp van jou nodig. Jij moet je kind helpen en je zal dat doen. Leer je kind begrijpen en aanvaard dat je kind anders is en dat dat met een zeer goede reden zo is.

Meer lezen over sterrenzaden.

Informeer jezelf over hoogsensitiviteit

Hoe meer jij weet over waarom je kind is zoals hij is, hoe beter je je kind kan helpen. Praat met je kind alsof hij een volwassene is (met gemakkelijke woorden), want je kind is zeer verstandig. Vraag aan je kind wat hij moeilijk vindt, en waarom. Misschien vertelt je kind wel wat hij nodig heeft.

Mijn dochter is erg geïnteresseerd in het menselijke lichaam. Vragen zoals: ‘Hoe zit mijn arm aan mijn lichaam vast’, is hier geen uitzondering. En uiteraard moet dat duidelijk tot in de puntjes, met de nodige afbeeldingen en foto’s worden verduidelijkt. Ga er gewoon in mee en maak er tijd voor.

Is je kind hoogsensitief? Een eenvoudige test.
Meer lezen over hoogsensitiviteit bij kinderen, 20 tips om er mee om te gaan.

Zoek de juiste hulp

Ga niet naar je huisarts of kinderarts, zij begrijpen het niet. Maar ga op zoek naar een therapeut die werkt met energie, zij kunnen wonderen verrichten voor je kind. Ik vond hulp bij een holistisch therapeut.

Als je geen hulp kan of wil betalen, informeer je dan zo goed als mogelijk en probeer zelf je kind te begeleiden. Zoek de hulp die je kan vinden.

Of lees dit artikel: Knuffel je kind in plaats van te straffen.

En denk eraan: Je kind is niet gek, maar is een klein wondertje dat bang en alleen is.

 

Geef een reactie